Onverbeterlijk
Ik zoek
nog steeds formules
voor de alchemie
van het geluk.
Ik kan niet stuk
denk ik
want onverbeterlijk
ben ik gezien
die lange jaren van
beijveren en cijferen,
van veel gespeeld
raffinement,
maar alles
zonder het cement
van houdbaarheid.
Het is de hoogste tijd,
metaalmoeheid
vreet aan
dat ooit zo ijzeren gestel.
Ik ga al stuk
al geeft het denken
aan de dood
nog tegendruk.
Ook blijf ik opgesloten
aan de achterkant
van het geluk.
Daar is het
om te huilen.
Sytze de Vries
is in voorbereiding
onder de (wsch.) titel: Witgewassen woorden
|